Słynna mediolańska wieża Torre Velasca, zbudowana w latach 50. XX wieku, zyskała nowe wnętrza. Włoski architekt Matteo Thun zaprojektował 72 mieszkania na jej wyższych piętrach, a inspiracją dla palety barw stała się różowa elewacja budynku.

Wnętrza z budynku, nie wbrew niemu

Wieżę wzniosła pracownia BBPR, a Thun podszedł do jej wnętrz jak do reinterpretacji, nie przebudowy. Mieszkania są zróżnicowane: od niewielkich apartamentów po dwupoziomowe penthouse’y. Projektant podkreśla, że nie szukał kontrastu z istniejącą architekturą, a tam, gdzie uznał ją za już „skończoną”, po prostu nie ingerował.

Jego pracownia zachowała oryginalne elementy: drzwi, ramy okienne, loggie oraz płytki w łazienkach i kuchniach. Dołożono do nich nowoczesne meble i wzornicze klasyki.

Różowy tynk i niebiesko-zielone płytki

Kolorystyka wywodzi się wprost z samej wieży. Punktem wyjścia był różowy tynk elewacji, opracowany i opatentowany specjalnie na potrzeby tego budynku, oraz niebieskie i zielone płytki podłogowe, które występują zarówno wewnątrz, jak i w loggiach.

• Salony: ściany pokrywają szyte na miarę welurowe tapety firmy Dedar w jasnym różu, nawiązującym do elewacji.
• Wejścia i sypialnie: architekci użyli ciemniejszych odcieni zieleni i błękitu.
• Meble: nowe projekty pracowni oraz odniesienia do wzornictwa z lat 50.–80., w tym kultowe modele w nowych wersjach kolorystycznych, opracowane z historycznymi mediolańskimi markami.

Thun zaprojektował też recepcję, hol i korytarze na parterze.

Lekcja architektury

Choć formalnie był to projekt wnętrzarski, sam architekt mówi o nim jako o „lekcji architektury”. Jak przyznał w rozmowie z Dezeen:

„Wyzwaniem nie było wymyślanie budynku na nowo, lecz sprawienie, by jego oryginalny charakter był aktualny dziś, z zachowaniem wierności wizji BBPR”.

Wcześniej Thun projektował m.in. wnętrza butikowego hotelu The Julius Prague oraz „hotelowe” pokoje w niemieckim szpitalu.

Co to oznacza dla polskiego czytelnika

Dla czytelnika w Polsce to przede wszystkim inspiracja. Podejście Thuna pokazuje, że przy remoncie mieszkania w budynku z dawnych dekad nie trzeba wszystkiego wymieniać. Oryginalne płytki, stolarka czy loggie mogą stać się atutem, jeśli zestawi się je z prostymi, współczesnymi meblami i spójną paletą barw.

Podobne rozwiązania można stosować także w polskich blokach i kamienicach, szczególnie z okresu powojennego, gdzie zachowały się charakterystyczne okładziny, lastryko czy drewniane ramy okien. Zamiast kontrastu warto wtedy szukać kolorów zbliżonych do tych, które już są w budynku. Torre Velasca jest tu przykładem na wielką skalę, ale sama zasada – zaczynać od tego, co już istnieje – sprawdza się również w małym mieszkaniu.

Źródło: Dezeen – „Matteo Thun designs Torre Velasca interiors using „building itself as the starting point””